Mjr Wanda Kiałka (z d. Cejko) urodziła się 15 grudnia 1922 roku w Wilnie. W czasie II wojny światowej była aktywna w Armii Krajowej, występując pod pseudonimami „Wilia”, „Marika” oraz „Erka”. Przeszła przez różne etapy okupacji Wilna, w tym sowiecką, litewską oraz niemiecką, pełniąc funkcje łączniczki i sanitariuszki w 5. Wileńskiej Brygadzie AK. Po wojnie trafiła do sowieckiego więzienia w Workucie, gdzie pracowała w kopalni, kamieniołomach, cegielni oraz warsztacie krawieckim.
Została zwolniona z niewoli 7 września 1956 roku. 17 listopada tego samego roku wróciła do Polski i osiedliła się we Wrocławiu. W późniejszym okresie została odznaczona Krzyżem AK, Brązowym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Partyzanckim.
Była znaną osobą wrocławskiego środowiska, a w 2024 roku oficjalnie odsłoniła Pomnik Żołnierzy Niezłomnych w pobliżu ul. Borowskiej i Glinianej. Jej życie posłużyło jako inspiracja dla widowiska „Śladem Niezłomnych. Opowieść z muzyką w tle”, które miało miejsce we Wrocławiu na początku miesiąca.
Wanda Kiałka zmarła w czwartek, 16 lipca 2026 roku, w wieku 103 lat.